Dziś przyszedł do nas mój BezpośredniPrzełożony™ w sprawie kontroli przebiegu prac nad systemem sprzedaży. Pierwszy etap miał się zakończyć w tym tygodniu, dlatego przyszedł rozliczyć nas z terminów. Zbiegło się to akurat z doroczną wizytą SynaPrezesa™ w naszych coraz skromniejszych progach, jako że sprzętu nam jakoś z czasem ubywa. Okazało się też, że przechwałki dotyczące wcześniejszego ukończenia prac przez sami wiecie kogo były równie przedwczesne.

BezpośredniPrzełożony™ zapoznawszy się ze stanem faktycznym, rzekł do nas w te słowy:

- No dobra chłopaki, to określcie mi jakiś konkretny termin.
- Hmm, to będzie c i ę ż k o określić...

Po tych słowy wskazałem byłem nieśmiało palcem w kierunku SynaPrezesa™.

- Tak, zdaję sobie sprawę z tego, że ta zakała tu siedzi. Ale musicie mi dać jakiś termin, bo coś muszę SamemuPrezesowi™ powiedzieć.

Na to SynPrezesa™ z entuzjazmem rzecze:

- Ja mogę się od poniedziałku zająć wdrożeniem.
- Ale chyba trzeba mieć najpierw co wdrażać...
- Eee... yyy... no tak. Marudzisz.

Czas jakiś później przyszedł, obejrzał półkę ze sprzętem, wziął jakąś płytę z Pentium 2 pod pachę i zaczął chodzić po biurze.

- Co ty robisz?
- No mówiłem ci, że stawiam ruter z firewallem w piwnicy.
- No i?
- No i będę potrzebował jakiś komputer do tego chyba, nie?

Na szczęście nie zabrał nam zasilacza, pamięci i obudowy. Pomyślicie, że to z dobroci serca i ulitowania nad firmą? Otóż on ich po prostu nie znalazł.

Rozmowa moja z SynemPrezesa™:

- A czemu chcesz się pozbyć rutera DSL-owego?
- Zamieniam go na zwykły modem na USB i stawiam firewalla na linuksie w piwnicy. Tylko części mi potrzeba do komputera.
- Przecież masz 2 kompy w domu.
- No ale ten będzie stał w piwnicy a kompy w domu normalnie, na Windowsie, nie?
- A na cholerę ci ten Windows?
- Bo jest wygodniejszy i pod linuksem żadne gry nie chodzą.
- Mi jakoś chodzą.
- Które? Bo mi jakoś nie. Pokupowałem sobie gry i nie mam jak grać.
- Mi jakoś wszystkie nowe chodzą. W tym większość ma nawet swoje binarki pod linuksa.
- A widzisz, a mi najlepsza gra nie chce chodzić!
- Jaka?
- Microsoft Flight Simulator.

W tym momencie byłem się zapadłem w krzesło i argumenty mi się urwały. Kolejna sromotna porażka. :)

Nie tak znowu dawno temu wróciłem z delegacji do Warszawy. Towarzyszyłem oczywiście nikomu innemu jak samemu SynowiPrezesa™. On zaś pojechał do stolicy w celu znalezienia sobie pracy. Składał więc CV do wszystkich większych firm zajmujących się hostingiem i usługami sieciowymi. Jakież było jego zdziwienie, kiedy to jedna z firm zaprosiła go jeszcze tego samego dnia na rozmowę kwalifikacyjną połączoną z egzaminem wstepnym. Do egzaminu pozostały 3 godziny, więc SynPrezesa™ z właściwą sobie beztroską podszedł do mnie i przemówił w te słowy: "Ej, muszę umieć iptables, nauczysz mnie".

Dwie godziny później, mądrzejszy o podstawową wiedzę na temat przekierowywania portów, filtrowania połączeń, stawiania NATu i maskarady, zaczął się zbierać na egzamin, w czym mu, niestety, towarzyszyć nie mogłem.

Godzina 19:00, ponownie spotykam SynaPrezesa™.

- I jak egzamin?
- Śmieszny był. Pisaliśmy na kartkach bez komputerów.
- A jakie pytania?
- No, na przykład "co robi taka regułka iptables" i tam jakieś bzdury...
- I co napisałeś?
- "man iptables"

[...]

- A w ogóle to jak ty chcesz pracować w Warszawie?
- Noo, dostanę jakieś 2000 na rękę na start i się jakoś utrzymam...

Morał: na naukę nigdy nie jest zbyt późno. Zawsze jest czas żeby się czegoś nauczyć. Poza tym często ucząc się jednej rzeczy można przy okazji nauczyć się też innej. Np. mana. Oczywiście każdy wie też, że w stolicy jest tak dużo wolnych etatów, że przyjmuje się ludzi bez doświadczenia, bez umiejętności i daje im 2000 PLN na start. Z dobroci serca, naturalnie, żeby im się było łatwiej zaaklimatyzować w nowym mieście.

W firmie pracujemy nad opartym na PHP systemie sprzedaży. Dokładniej pracują 3 osoby: ja, MójWspółpracownik™ i SynPrezesa™. SamPrezes™ wyznaczył nam pewien deadline i zakres funkcjonalności, który musi zostać do tego terminu zaimplementowany. SynPrezesa™ podzielił zadania i prace się rozpoczęły. Było to jeszcze przed aferą terminalową.

Pierwszy skończył SynPrezesa™. Z ciekawości z MoimWspółpracownikiem™ postanowiliśmy sprawdzić, jak to możliwe, bo wyprzedził nas całkiem sporo (nawet biorąc pod uwagę, że dużo czasu poświęciłem na sprawę z terminalami). Czytamy więc nasze plany, jako że były w miarę podobne:

- dzień 1: moduł 1
- dzień 3: moduł 2
- dzień 5: moduł 3
- dzień 7: moduł 4
[...]

Czytamy zatem plan SynaPrezesa™:

- dzień 1: część 1 modułu 1
- dzień 3: część 2 modułu 1
- dzień 5: część 3 modułu 1
- dzień 7: część 1 modułu 2
[...]

Morał: nie wiem, może "lepiej być SynemPrezesa™ niż programistą"?

Dzisiaj rano okazało się, że do firmy nie dochodzą maile na adresy z jednej z naszych domen. Sprawdziłem w RIPE i niespodzianka, domena wskazuje na stary adres serwera DNS, którego już dawno nie ma. To samo tyczy się secondary. Przy okazji dodam, że firma ma tylko około 11 zarejestrowanych domen.

Puściłem więc zlecenie do naszego pośrednika, u którego domena została wykupiona. W odpowiedzi dowiedziałem się, że ktoś inny składa sprzeczne dyspozycje. Oczywiście, SynPrezesa™. Razem z BezpośrednimPrzełożonym™ wysłaliśmy prośbę o listę aktywnych domen, za które płacimy. Miało być 11, okazało się, że jest około 30. SynPrezesa™ umiejętnie poupychał je na fakturze do różnych pozycji, tym samym ukrywając je przed czujnym okiem zarządu.

Po chwili jednak odezwał się do mnie znajomy z informacją, że moja domena nie działa. Okazało się, że SynPrezesa™ z zawiści za pokrzyżowanie mu planów skasował moją prywatną domenę, której dyspozytorem była również firma. Obecnie toczę walkę o jej ponowne uruchomienie i wpisanie mnie jako jedynego dyspozytora.

Morał: morał jest bardzo prosty, nawet jeśli coś nie działa, to nie dotykaj, bo interes firmy nigdy nie idzie w parze z twoim prywatnym. Ja naprawiając domenę firmową straciłem swoją prywatną. Opłaconą do grudnia.

Środa, godzina 15:15.

SynPrezesa™ przychodzi do biura i oznajmia, że mamy się zwijać z robotą, bo punkt 16:00 wszystkie terminale jadą do sklepu i zostaną wymienione na nowsze. Może i trochę na ostatnią chwilę i nagle, może nikt nie wiedział o co chodzi, może SynPrezesa™ nie pracuje w naszej firmie, ale nikt do gadania nic nie miał. Po chwili okazało się, że deadline uległ skróceniu do 15:30. Wszystko jak leci trafiło do busa i pojechało do sklepu. Koło 18:00 nowe komputery zawitały w nasze skromne progi.

Od razu musieliśmy zająć się ich konfiguracją. Dodam, że według umowy pracuję do 18:00. Oczywiście na wstępie okazało się, że jeden z "nowiutkich" Pentium II 266 jest padnięty i czeka go droga powrotna. To jeszcze nic. Oczywiście komputer, na którym stał Windows i WinFax wyjechał na złom, a nowy przyjechał z czystym dyskiem. Cały czwartek poszedł na jego konfiurację i zmuszenie do obsługi drukarki i skanera na USB. Zdziwiony SamPrezes™ rzekł tedy: "a mi syn mówił, że to tylko podmiana komputerów, godzinka i gotowe". I w ten oto sposób SynPrezesa™ wyniesion został do rangi specjalisty od wszystkiego, a ja, biedny administrator pozostałem tym, co wszystko psuje i nie umie w godzinę uruchomić dwunastu nowych komputerów. Na szczęście w czwartek z pomocą przyszedł mi mój BezpośredniPrzełożony™, bo SynPrezesa™ nie był łaskaw zaszczycić nas swoją "specjalistyczną" obecnością. Komputery było komu wymieniać, jednak kiedy przyszło je skonfigurować, nagle przypomniał sobie, że on przecież u nas nie pracuje.

Koniec końców sytuacja wróciła do normy dzisiaj około 14:00, kiedy od zra skonfigurowany został ostatni z komputerów, służący za workstację gnome/xfce i loghost dla reszty maszyn. A ja dalej jestem głupi i nie umiem zainstalować wszystkiego w godzinkę :).

Czas temu jakiś jeden z naszych Klientów zmienił nas na jakąś inną firmę hostingową, co już opisałem wcześniej. W czwartek jednak wynikła z tego bardzo wesoła sytuacja. Otóż okazało się, że po naszej zmianie ISP nasz klient wysłał do NASKu dwa zgłoszenia. Jedno podpisane przez właściciela firmy, które zlecało delegowanie domeny na nasz nowy adres serwera DNS, drugie, zdwudniowym opóźnieniem, podpisane przez głównego księgowego, przenoszące domenę na serwer DNS ich nowego opiekuna. Niestety, panowie w NASK po kilku dniach uznali, że pomimo kolejności numerowania zleceń i kolejności wpływania wniosków (które otrzymują faksem, więc natychmiast), ważniejsze jest zlecenie podpisane przez właściciela (w końcu on wie lepiej od jakiegoś tam księgowego). Efekt? Łatwo się domyśleć. Nasz serwer DNS nie trzymał już tej domeny i w efekcie przestała kompletnie działać. Odebraliśmy kilka telefonów z pogróżkami od byłego klienta (że celowo przejęliśmy tą domenę jakimś podstępem) i dobrowolnie zgodziliśmy się podnieść domenę ponownie i na czas naprawienia bałaganu w NASK przekierować ją na aktualny adres.

Wniosek: panowie w NASK robią co im się podoba, ponadto dowolna osoba może od tak sobie relegować domenę jakiejś firmy na własne serwery.

Wszyscy w firmie odetchnęli z ulgą po tym, jak SynPrezesa™ poinformował nas o swoich odejściu. Jednakże radość ta okazała się przedwczesna, jako że 7. maja roku pańskiego 2004 o godzinie 19:45 zagrzmiał złowieszczy ton dzwonka mojego telefonu komórkowego. To dzwonił mój BezpośredniPrzełożony™, aby z wyrazami bólu i niekrytych kondolencji przekazać mi wiedzę tajemną. Otóż SamPrezes™ podjął był nową decyzję. Oddelegował mnie wraz z SynemPrezesa™ na dwa tygodnie do pracy nad dużym projektem systemu sprzedaży i obsługi firmy opartego na PHP/MySQL. I runęły niebiosa na moje spracowane skronie, i objawiła mi się wizja niewyspania. A deadline projektu owego był ni dłuższy ni krótszy niż dni czternaście.

BezpośredniPrzełożony™ powiedział mi nadto, że oddelegowano mnie zamiast MojegoWspółpracownika™, bo SynPrezesa™ zaprotestował i powiedział, że z nim nie układa mu się współpraca. Wydaje mi się, że kolega za bardzo mu przeszkadzał swoimi pytaniami o szczegóły, podczas gdy SynPrezesa™ dbał o Public Relations naszej firmy na jednym z wielu kanałów IRC. Po chwili zadzwonił też rzeczony SynPrezesa™, jednak w jego wersji, to SamPrezes™ zadecydował o takim, a nie innym przydziale obowiązków.

Najbardziej rozbawiła mnie jednak sprawa, w jakiej do mnie zadzwonił:
- To ja sobie wezmę sudo na serwerze www, dobra?
- A po co ci sudo?
- No, żebym mógł czytać pliki ze skryptami...

Morał: jak wiadomo, skrypty PHP da się pisać tylko z konta roota. Ciekawe tylko, po co ja ten plan zadań z godzinową dokładnością pisałem? :)

Jakieś dwa tygodnie temu SynPrezesa™ postanowił zatrudnić się w konkurencyjnej firmie. W tym celu został zmuszony do popełnienia CV i listu motywacyjnego. Czynił to pierwszy raz w życiu, więc poprosił nas o pomoc:

- Tak może być? "Piszę do Was w sprawie oferty pracy."
- A może na początku jakieś "Szanowni Państwo"?
- A tak trzeba? Nigdy tak nie pisałem.
- No... wypada.
- No dobra, "Szanowni Państwo, piszę do Państwa w sprawie oferty pracy."
- Ale w sprawie jakiej oferty? Powołaj się na jakieś ogłoszenie w gazecie albo na liście dyskusyjnej.
- Nie no, to przez telefon.
- To napisz, że piszesz w sprawie oferty, którą złożono ci telefonicznie.
- Ale to nie od nich, tylko gadałem ze znajomym, który tam zna jakiegoś dyrektora i powiedział, żebym napisał do nich.
- To w sprawie jakiej oferty ty piszesz?!
- Hmm... "Szanowni Państwo, jestem studentem aktywnie poszukująm pracy"?
- No już lepiej.

[...]

- "Pracowałen wcześniej na stanowiskach takich jak [tu lista dyrektorów, specjalistów, itp.], gdzie do moich obowiązków należało między innymi...". Co należało do moich obowiązków?

Biedny człowiek, przez 4 lata nie wiedział, co robi. I jak tu teraz napisać ładne CV? ;)

Całkiem niedawno jeden z naszych klientów (hosting www, emaile, obsługa techniczna) zadzwonił do mnie z informacją, że od rana nie dociera do nich poczta elektroniczna. Klient duży, więc priorytetowo zająłem się przeszukiwaniem logów na serwerze. Sytuacja nie była dziwna, bo wszystko zbiegło się w czasie ze zmianą naszego ISP. Nowa pula adresowa, relegacja domen, maile mają prawo nie dojść przez jakiś czas, pewnie na DNS części sieci wiszą jeszcze stare IPki. Ale klient nas ciśnie, że to ważna korespondencja, że to nie może czekać. Prezes chciał już nawet, żebym założył im tymczasową skrzynkę w którejś z naszych domen, ale w ostatniej chwili coś mnie tknęło...

Wszedłem na stronę NASKu i sprawdziłem, czy domena została już przedelegowana na nasze nowe adresy DNS, a tu niespodzianka. Ostatnia modyfikacja domeny: tegoż właśnie dnia. Wszystkie pozostałe miały datę 3 dni wstecz. Sprawdzam więc gdzie ta delegacja prowadzi... jakaś firma z Poznania, pierwsze o niej słyszę. Ani trochę nie przypomina naszych serwerów DNS. Dzwonimy więc do klienta.

- Czy wiecie już, czemu nie dochodzi poczta?
- Bo Państwo oddaliście swoją domenę jakiejś innej firmie.
- Jak to? To niemożliwe!
- A mówi coś panu nazwa [tutaj nazwa firmy]
- ... [nagła cisza w słuchawce]
- Halo?
- Eee... Ale czemu poczta nie dochodzi?
- To my czekamy na wypowiedzenie umowy hostingowej, do widzenia.

Mądry klient po szkodzie, szkoda że wcześniej nie wiedzieli, co robią. ;)

Swego czasu pisaliśmy w robocie taki skrypt do automatycznego backupu danych. Ot wywołanie partimage w trybie wsadowym, żeby się połączył z serwerem i zrzucił obraz partycji. Żadna filozofia. Skrypt dodatkowo zakładał w / symlink o nazwie backup, coby nikomu nie przyszło do głowy w tym czasie mieszać w poldku czy rpm-ie. Wszystko działało cacy, skrypt był wołany z crontaba, zakładał swój symlink, czekał 10 czy 15 minut i zaczynał backup. Wszystko było na dobrej drodze do sukcesu, ale...

Ale katastrofa zaczęła się właśnie od tego kilkunastominutowego oczekiwania. SynPrezesa™ nie mógł przeczekać tych paru minut, więc zabił skrypt z palca. Oczywiście pozostał prowadzący do nikąd symlink w głównym katalogu. Co więc zrobił? Włączył midnighta, przeszedł na koniec listy plików i katalogów w /, gdzie znajdował się nasz nieszczęsny link, coś tam powciskał i już po chwili nie było... /bin (!). Jak wiadomo, klawisze Home i F8 są tak blisko siebie, że czasem człowiek się pomyli i wciśnie dwa na raz ;D.

Morał: rm -f /backup nigdy cię nie zawiedzie, nie ufaj mc i synom wysoko postawionych osób :).

Rano przychodzimy do biura, okazuje się, że komputer, na którym pracował syn prezesa, jest w całkowitej rozsypce. Brakuje zasilacza, połowy pamięci, karta graficzna leży w środku luzem. Spalił się w domu komputer i trzeba było podmienić. Ale brakuje też dysku z innego serwera, który podłączony był tam tylko tymczasowo.

Przychodzi syn prezesa. Kulturalnie zadałem pytanie o brakujący dysk. W odpowiedzi usłyszałem "a, zapomniałem go wyciągnąć". Po chwili syn prezesa dodał "a w ogóle to potrzebny wam ten dysk, bo ja bym go sobie wziął do domu". A ja, naiwny, myślałem, że komuna umarła.

Ustroń, 8, 9, 10 października 2004

Koszt ~ 120 PLN

Oficjalna strona: tutaj.

W okolicach lutego w firmie spalił się serwer. Poszła płyta główna. Komputer miał iść do naprawy, miał się tym zająć syn prezesa. Zabrał serwer do serwisu, po czym zadzwonił do firmy z informacją, że nowe części będą kosztować ponad półtora tysiąca. Wierutna bzdura, bo wszystko na gwarancji i nie miało nawet pół roku. Prezes się na taki wydatek nie zgodził, a serwer zniknął z firmy całkiem (!). Dzisiaj pojawia się syn prezesa i mówi, żebym mu przydzielił IPka z wyjściem na świad na DHCP. Chciałem zobaczyć, co to za nowy wynalazek przytaszczył do firmy, a tu niespodzianka... mój serwerek, z tym, że teraz nazywa się już komputerem sąsiada-syna-prezesa. Ktoś pracuje w gorszych warunkach?

Dzwoni telefon. Odbieram, dzwoni były pracownik biura. "Nie masz może przypadkiem przy sobie pirackiego Windowsa XP?". Jak wiadomo, każdy człowiek nosi przy sobie pirackiego Windowsa, w każdej dostępnej na rynku wersji. Zwłaszcza do firmy, gdzie wszystko działa na Linuksie. :D

Jeśli ktoś zna jakieś mądrze brzmiące i nic nieznaczące sformułowania z dziedziny informatyki, to zapraszam do współpracy. Szef zażyczył sobie plan moich zadań na tydzień na przód. Oczywiście stanowisko takie, że nie mam pojęcia, co będę robił jutro, ale coś napisać trzeba. Co ciekawe, muszę też napisać, w jakich godzinach poszczególne zadania bedą się zawierać. Jakieś sugestie? Może "przygotowanie systemu automatycznej kontroli asercji na poziomie submodułów ładowalnych pośrednio w jądrach rodziny 2.6.x"? Fajnie się nazywa? A ile to godzin może zająć? Pięć? Dobrze, piszemy osiem. ;)

Praca na stanowisku administratora sieci linuksowej to nie żadna bułka z masłem. Na człowieka spada potężny ciężar odpowiedzialności. Na ten przykład właśnie skończyłem pisać moduł do osCommerce pokazujący (sic!) status ludzi na GG. Nie pytajcie, jak to się ma do administracji siecią, ale takie czasy, że człowiek nie wybrzydza. Jak się postawi w prywatnej firmie szefowi i powie, że to nie jego działka, to może sobie powolutku nowej posady szukać. Poza tym, jakoś leci.

Weekend był cholernie długi. Całe 3 dni. Ale w końcu nie mam na co narzekać. To mój pierwszy wolny weekend od miesiąca. Dziś znów w pracy, na dobry początek telefon na przebudzenie i "możesz przyjechać wcześniej, serwer poczty nie działa?". Rewelacja. Do tego jest gorąco, duszno, a sytuację ratuje tylko ustawiony na mnie wielki wiatrak Airmate. Brakuje klimatyzacji do kompletu. Zastanawiam się, kiedy serwery zaczną się gotować, bo nie wolno nam zostawiać otwartych okien na czas zamknięcia biura.

Z tej okazji mogłem sobie pospać do 12, ledwo żyję i nic mi się nie chce. Ale za to mogę z kuchni do pokoju chodzić bez paszportu. Antyglobalistów pewnie szlag trafia ;).